Skraplaczu Wielki, stróżu mój, Ty zawsze z wodą stój...
Modlitwa do Wielkiego SkraplaczaRaany!Ale cicza w tym kaplica.Herans wojtek o kaplicy
Wielki Skraplacz Wilgoci - to nazwa sekty założonej przez hodowców wilgoci na pustynnej planecie Tatooine. Znana w całej galaktyce jako jedna z najokrutniejszych i najbardziej rygorystycznych religii, często określana mianem idealnego fundamentalizmu. Liczbę jej obecnych wyznawców ocenia się na około czterech.
Historia[]
Skraplacz Wilgoci
Nie wiadomo dokładnie kiedy religia ta została stworzona, ani kto był jej założycielem. Wg legendy wszystko zaczęło się kiedy na Tatooine spadł wielki Ziemniak, a niego wyszli Tuskenowie, którzy pokroili go na ziemniaczane klocki i zbudowali z nich iglo, pod którym później wykopali dół. Potem odeszli, a po nich przyszli ludzie. Mając kłopoty z przeżyciem na pustynnej, niegościnnej planecie, pomodlili się do swoich Bogów, by im pomogli. Ci zesłali im z nieba Wybrańca, który nauczył ich jak budować Skraplacze Wilgoci i zostawił im przykazania jak mają dalej żyć, które zostały spisane w "Wielkiej Księdze Ziemniaka". Wkrótce po odejściu Wybrańca, który odszedł z Tatooine, by przywrócić Równowagę Mocy i odebrać pranie, nastały Wielkie Wojny Wodne, przez co planeta do reszty została pozbawiona wody. Ocalali mieszkańcy Tatooine przeszli metamorfozę w lud Wolan, zaczęli ujeżdżać potężne piaskale i czczcić każdą napotkaną kroplę wody. Zbudowane przez ich przodów Skraplacze stały się świętymi kolumnami, a wznoszone przed nimi modły i składane ofiary z piasku co jakiś czas przebłagiwały Bogów, którzy w swej łasce zsyłali na Tatooine parę naparstków życiodajnego płynu. Kult Wielkiego Skraplacza został w końcu zniszczony przez niedoszłego Wielkiego Kapłona, Muad'Diba Luke'a Skywalkera i jego pustelnika, Bena Kenobiego.